ندى على

اسعدك
نغم بعياط:اطلع برا لو سمحت وطلع برا
اسد بغضب:ازاى دا حصل مش عارف بس الدكتوره اكيد متفقه مع حد وانا زى الغبى شكيت فيها بس كل حاجه كانت تدل انها مش بنت خلاص عقلى هيوقف مش عارف افكر
اسد فونه رن :الو يا زفت عايز ايه
ادهم:انت فين يا عم مش ناوى تنزل ولا ايه عجبك الجواز
اسد بعصبيه:ادهم مش فايف انطق اخلص
ادهم:انزل يلا الفطار اتحط
اسد :طيب نازل وقفل فى وشه
نغم طلعت من الحمام وكانت لبسه البرنص وبتتمسك فى الحيطه
نغم بخضه:انت لسه هنا ليه
اسد راح

جنبها وسندها :هروح فين يعنى مش فاهم بس تصدقى البرنص حلو عليكى وبيقرب عليها
نغم بكسوف وتوتر:انا انا
اسد بخبــ,,ـــــث:انتى ايه ها
نغم بتوتر:تعبانه ومس قدره اقف
اسد قـ,ـبلها من شـ,ـفتيها بحب وبعد عنها
اسد بنهجان:نغم امشى دلوقتى من قدامى فوراً
نغم مشيت وهى بتتسند واسد دخل الحمام اخد شور
……………………
على السفره
ادهم بيبص لليلى وبيغمز ليها وليلى فى كمة كسوفها
شاكر لاحظ:ولا جولى يا ادهم انتو مش هتروحو الشركه ولا ايه يا ولدى
ادهم :لاء طبعاً ريحين يا جدى النهارده
زينب:يلا ربنا يرزجكم يا ولدى
ليلى

:امين
اسد هو نازل من على السلم
نغم بتتوجع
اسد جنب ودنها:نغم اتعدلى كدا واحنا نزلين مش عوزين حد يلاحظ
نغم على وشك البكاء:مش عرفه انت مصدق نفسك ازاى انت فاهم
اسد بغضب:مش عاوز اسمع صوتك وبعدين ايه دى انتى مراتى ودا حقى يعنى عادى يا مدام ولا ايه بس تصدقى عجبانى
نغم سابته ونزلت بكسوف واضح
نورا بشر:انتى ازاى تقدى معانا على نفس السفره كدا انتى جبتلنا العار يا قللة التربيه
شاكر بصرامه:نورا مش عاوز ولا كلمه نغم يا بتى انا عارف انك غلطي بس انا مكنتش اتوقع منك انتى كده

نغم ووجها فى الأرض والدموع مليه وشها
اسد راح مصفق على ايده بقوه
اسد:برافو على العرض الحلو دا على مراتى محدش لسه عاوز يقول حاجه
ميرا بغيظ:اسد انت سمحتها ازاى
اسد بغضب:مش لما تغلط الأول علشان اسمحها نغم بنت اه بس قبل امبارح كانت بنت بس خلاص نغم بقت مراتى رسمى بقت نغم اسد الدمنهورى قولا وشكلاً
نورا بغيظ:واحنا ايه اللى يخلينا نتأكد انك بتقول الحقيقه
اسد :انا عمرى ما كذبت وملكيش حق عليا انى ابررلك بس برضو عادى وطلع منديل من جيبه فى الدم اللى كان على السرير
اسد بغضب من الموقف:حاجه تانيه